از زمان های گذشته در میان افراد مثلی بود به این مضمون که فارسی شکر است و ترکی هنر،از این رو اهالی ترک چهارمحال در عین حالی که در مکتب خانه های دوران پیشا "پالانیسم" به تحصیل زبان فارسی مشغول بودند از آموزش زبان ترکی که زبان مادری ایشان و نیز مایه ی هنرمندی بوده غافل نبودند. همانطور که مستحضر هستید برای آموزش زبان فارسی از کتاب گلستان سعدی استفاده می شده است و برای آموزش زبان ترکی مانند اقصی نقاط ممالک محروسه از اثر گرانقدر قمری دربندی یعنی دیوان قمری دربندی که قسمت های زیادی از آن راجع به مدح و مراثی ائمه بوده استفاده می شده است،همچنین در کنار آن از کت

گئنه وطن یادا دوشدی بیز اولدیگ ائللر آیریسی یاریم بیر گونه دیزمزدی ایندی قال ایللر آیریسی *** الئف قددیم بیکه-بیکه قانلی یاشوم تئکه-تئکه کهلیک کیمین سکه-سکه بولبولام گوللر آیریسی *** "قاسیم" دیشیب غربت ائله داستان اولوب دیلدن-دیله گاهدان باخیر ساغا-سولا اوچ اینجه بئللر آیریسی *** شعر از خسته قاسم تیکمه داشلی،بزرگ شاعر آذربایجان